معرفي خامنه اي به عنوان يك ديكتاتور در مدارس سوئد

Advertisements

مقايسه اختلاس در دو دولت احمدی نژاد و روحانی؛ هر دو فاسد، یکی با اخم یکی با لبخند

با توجه به مسأله فساد به ويژه فسادهاي بانكي، اين پرسش به‌وجود آمده است كه فساد در گذشته چگونه بوده و در دوره ٨ساله ١٣٨٤ تا ١٣٩٢ چگونه شده است؟ چند روز پيش برحسب اتفاق گزارشي را ديدم از بازرسي ويژه رياست جمهوري كه در‌ سال ١٣٨٠ تهيه شده بود. اين گزارش درباره اختلاس در بانك‌هاي كشور طي سال‌هاي ١٣٧٩-١٣٧٢ بود. جالب اين‌كه در همان زمان نسبت به موضوع حساس شده بودند، زيرا گزارش‌هاي اداري تأييد كرده بود كه اختلاس توسط كاركنان بانك‌ها درحال افزايش است، لذا به سرعت دستور داده مي‌شود كه موضوع رسيدگي شود، و بازرسي ويژه نيز به سرعت اقدام به تهيه گزارشي مي‌كند.

هرچند گزارش تأكيد مي‌كند كه بخشي از اطلاعات مخدوش است، ولي در هر حال نكات قابل توجهي در آن گزارش است كه وقتي با شرايط دوره دولت پيش مقايسه مي‌كنيم به عمق فاجعه‌اي كه در اين سال‌ها رخ داده پي مي‌بريم. مطابق گزارش در فاصله سال‌هاي ١٣٧٦ تا ١٣٧٩، به‌طور متوسط سالانه ١٩٠ فقره اختلاس رخ داده بود. متوسط رقم اختلاس شده در اين  ٣سال، حدود ٤١ ميليارد ريال بوده است. و طي ٨‌سال كل مبلغ اختلاس شده برابر ٢٧٥ ميليارد ريال بوده است.

فساد 2

به خواندن ادامه دهید

سپاه پاسداران اقتصاد ایران را فلج کرده است

سپاه اقتصاد ایران را فلج کرده و دولت مانند یک کارگزار درحاشیه است که وظیفه او تامین بودجه برای غارتگران سپاه و بیت رهبری است! همگی فعالیتهای اقتصادی ایران امروز به سپاه و نیروهای آن وابسته است. بیکاری فزاینده و چند میلیونی جوانان امروز حاصل زیاده خواهی سپاهیان و غارت ایران است.

نام این شاخص را در یکی دو سال گذشته می شنویم.این شاخص را برای کشورهای بحران زده آفریفایی بکار می بردند، اما ایران ثروتمند چند سالی است که شاهد شاخص فلاکت بالاست. بیکاری بالای بیست درصد به همراه تورم ۵۰ درصدی این شاخص را برای ایران به عدد عجیب و غیر ممکن ۷۰٪ می رساند. این عدد شاخص در دنیا کم سابقه است ولی می توان آن را به فساد همه جانبه در دولت مربوط دانست، چرا که بنا بر آمار ، رابطه مستقیم بین میزان فساد اقتصادی و شاخص فلاکت وجود دارد.

واگذاریهای بخش خصوصی

بیش از ۸۷ درصد واگذاریها غیر واقعی بوده و فقط به اخراج کارگران و بیکاری گروه بیشتری از مردم انجامیده است. آقایان با واگذاری کارخانه ها و بانکها به خودشان! بعنوان واگذاری به بخش خصوصی ، باقیمانده استخوانهای لاشه اقتصاد ایران را هم حیف و میل کرده اند. چنان که وزیر اقتصاد با نا امیدی می گوید : ««… از حدود ۱۵۰ هزار میلیارد تومانی که از دارایی‌های دولت درطول سال‌های گذشته واگذار شده است تنها حدود ۱۲/۵٪ آن به بخش خصوصی واقعی رسیده است و بقیه به بخش های عمومی واگذار شده‌اند.»»

افزوده شدن بیش از ۵ میلیون نفر به بیکاران

IMAGE634962894066770511

بزودی بیش از ۸ میلیون بیکار خواهیم داشت

وزیر امور اقتصادی و دارایی با اشاره به جمعیت بالای بیکاران در کشور اظهار کرد: “در طول چند سال گذشته تقریبا سالی یک میلیون نفر به عرصه کسانی که متقاضی کار هستند اضافه شده‌اند در حالی که در طول تمام این چند سال فقط یک میلیون فرصت شغلی ایجاد شده و این نشان می‌دهد ما باید خود را برای جمعیت پنج میلیونی که به بازار کار می‌آیند آماده کنیم.”

طیب‌نیا افزود: اگر که این جمعیت را با جمعیت سه میلیون نفری بیکار کشور در حال حاضر جمع کنیم می بینیم دولت باید در آینده نزدیک برای بیش از هشت میلیون نفر شغل ایجاد کند وقتی اقتصاد یک کشور از رکودی این چنینی رنج می‌برد قطعا نمی‌توان انتظار داشت شغل زیادی ایجاد شده تا جمعیت بیکاران به سر کار بروند.

وی با بیان این‌که ایجاد شغل مستلزم رشد اقتصادی است عنوان کرد: “در سند چشم اندازی که از طرف مقام معظم رهبری ابلاغ شده است رشد سالانه هشت درصدی برای اقتصاد ایران پیش بینی شده اما متاسفانه می‌بینیم در حال حاضر به رشد منفی رسیده‌ایم که بی سابقه است و تنها در دوران جنگ تحمیلی شبیه به آن اتفاق افتاده است

این بحران اقتصادی کشنده است. نه خانواده هایی که جوانی تحصیل کرده و بیکار دارند و نه خانواده هایی که خود جوانند ، هیچ یک نمی توانند با این شرایط پایدار باشند. شنیدنی و دیدنی است که دراین شرایط شهرداری تهران بیلبوردی را چاپ می کند که : با یک گل بهار نمی شود یکی نیست بگوید :  مردم ایران بچه دوست بودند، اما شما با این شرایط مردم را به راهی کشانیده اید که مسکن که هیچ، غذایی هم در سفره ها یافت نمی شود

امروز طبقه متوسط که بیشترین نقش را در کاهش شدید زاد و ولد بازی می کند ، بخاطر مشکلات اقتصادی شدید ، از کار و مسکن گرفته تا درمان و آموزش را نمی تواند داشته باشد، این مشکلات و همچنین بی تمایلی جوانان در اضافه کردن یکی دو بدبخت دیگر به ایرانیان ، حدود ۱۰ میلیون جوان مجرد را در ایران پدید آورده است ! این جوانان معمولا بیکارند و یا کاری دارند که در آمد آن هرگز به ازدواج کفایت نمی کند. جوانان امروز ناامیدند و می گویند چرا کودکی بیافرینیم که بد بخت شود؟  کدام زندگی شاد؟

این رژیم فاسد با غارت ایران، کودکانی را که در همین رژیم پرورش یافتند،به رگبار بست… شکنجه کرد… به زندان انداخت و نه کاری برایشان فراهم نمود و نه آزادی را به آنها داد! چرا کودکانی باز بیایند و بیکار شوند، معتاد شوند، دست آخر هم رژیم هیچ مسؤولیتی را در شغل و مسکن آنها حس نکند؟. بر عکس فساد اقتصادی امروز ایران به جایی رسیده است که یک معلم (به فرض تورم صفر!)، اگر بخواهد یک آپارتمان کوچک بخرد. با حقوق زیر یک میلیون تومانش باید ۲۰۰ ماه خرج نکند وهیچ نخورد و تورم هم نداشته باشیم ، آن گاه پس از ۱۷ سال صاحب یک آپارتمان ۶۰-۷۰ متری در بد ترین نقطه شهر می شود. رژیم، کودکان دیروز را بحال خود رها کرد و اعتیاد و بیکاری جوانان ایرانی را فرا گرفت ، حال پرسش این است گلهای دیروز در حال خشکیدن هستند، چگونه و با چه امیدی گلهای امروز را بیشتر کنیم؟

اعتراض کارگران به دستمزد سال ۹۵

راه هپیمایان مراسم جهانی روز کارگر شنبه یازدهم اردیبهشت در قطعنامه پایانی خود خواستار تدبیر جدی تر دولت یازدهم برای برطرف کردن مشکل های جامعه کارگری شدند.
به گزارش گروه اقتصاد خبرگزاری میزان ، راهپیمایی روز جهانی کارگر امروز در تهران همزمان با سراسر جهان برگزار شد و در قطعنامه پایانی آن اعلام شد: روز جهانی کارگر روز همبستگی کارگران جهان در مقابل سرمایه داری جهانی است و مبارزه نیروی کار با جامعه سرمایه داری یک مبارزه تاریخی است که پایانی هم ندارد.
امروز جامعه کارگری ایران این روز را درحالی برگزار می کند که کارگران ایران در شرایط نامساعدی بسر برده و نبود امنیت شغلی، تکافو نداشتن مزد متناسب با معیشت، تامین اجتماعی، بیکاری، کوکان کار، زنان خود سرپرست و بی سرپرست از جمله مسائل حل نشده آنان است که هرساله نیز بر دامنه مشکل ها افزوده می شود.
آنان در فراز دیگری از قطعنامه پایانی خواستار جلوگیری از ورود کالاهای خارجی چه از مبادی قانونی و چه از طریق قاچاق بوده و همچنین خواستار شدید ترین برخورد با قاچاقچیان سازمان یافته شدند و اعلام کردند در این باره دولت باید از ورود کالاهایی که زمینه تولید آن در داخل کشور فراهم است به طور جد جلوگیری کند.
راهپیمایان خواستار آن شدند دولت وضعیت واحدهای تولیدی که منجر به تعطیل و اخراج کارگران و نیز تعویق طولانی مدت حقوق آنان شده را ساماندهی کرده تا این واحد ها هرچه سریعتر به شرایط مطلوب خود برگردند.
راهپیمایان در بند دیگر قطعنامه آوردند، ما ضمن اعتراض به وضعیت اسف بار بازارکار از مسئولان می خواهیم قراردادهای موقت کار را با توجه به نوع و ماهیت کار هرچه سریعتر در دستور کار دولت و مجلس قرار دهند تا شرایط بازار کار از بی عدالتی و استثمار کارگران خارج شود.
کارگران در فراز دیگری از قطعنامه مراتب اعتراض خود نسبت به مصوبه مزد سال ۱۳۹۵ را اعلام کرده و بیان داشتند، جامعه کارگری امروز در شدیدترین شرایط فقر ادامه حیات می دهد، تکلیف کارفرما و دولت بر اساس قانون تعیین مزدی است که نیاز خانوار کارگری را تامین کند، جامعه کارگری هیچ دلیل و بهانه ای را از ناحیه کارفرما و دولت برای پرداخت نکردن آن نمی پذیرد و انتظاردارد راه های جبران این تفاوت را که به نقاط بحرانی رسیده، برطرف کند.

پیامدهای تسلط روز افزون سپاه بر پروژه های نفتی

دست‌اندازی سپاه پاسداران و شرکت‌های بی‌شمار تابعه آن بر پروژه‌های اقتصادی بدون مناقصه که درطول ۲۰ سال گذشته  قرارگاه خاتم الانبیا را نه تنها به بزرگ‌ترین پیمان‌کار پروژه‌های دولتی بلکه به یکه‌تاز میدان اقتصاد ایران بدل کرده است، تنها در سایه زور و انحصار اطلاعاتی و فضای امنیتی حاکم بر اقتصاد و سیاست ایران امکان‌پذیر بوده است. همه دولت ها به نوبه خود در دست‌یازی سپاه بر اقتصاد کشور نقش خود را ایفا کرده‌اند. از این رو، نمی‌توان اعتقاد داشت این دولت‌ها که مجوز رانت خواری و فساد را صادر و زمینه سازی کرده‌اند در واقع در فکر سالم‌سازی اقتصاد کشور بوده‌اند.

پس سپاه پاسداران به مصداق: «بوریا باف اگرچه بافنده است / نبردنش به کارگاه حریر» بدون کم‌ترین تخصصی بر حوزه نفت و گاز کشور سلطه یافته ولی در واقع نقش پیمان‌کاران واسطه را بازی می‌کند و حضورش برای برخورداری از پورسانت‌های قراردادهای نفتی و رانت اطلاعاتی و اقتصادی در این حوزه است. عواقب تسلط بی‌دانشان بر حوزه نفت جز دهن‌کجی به متخصصان واقعی این حوزه و تخریب نیروهای محرکه متعلق به این حوزه وغیر کارآمد کردن حوزه نفت نتیجه‌ای دیگر نخواهد داشت. مسلط شدن سپاه بر اقتصاد، آن را بیش از پیش به حزب سیاسی مسلح حاکم بر دولت و جامعه تبدیل می‌کند؛ مانع از آن می‌شود که اقتصاد کشور یک اقتصاد تولیدمحور شود؛ ترکیب‌های بودجه و اعتبارات و بازرگانی خارجی متناسب با باز ماندن دروازه‌ها و به حداکثر رسیدن رانت و تبدیل شدن جامعه به جامعه «یارانه خوار» باقی می‌ماند؛ چرا که سلطه سپاه بر اقتصاد از این ممر میسر شده است.

بدیهی است این پرسش ایجاد شود که «آیا سپاه نمی‌تواند‌‌ همان نقش را در اقتصاد ایران بازی کند که ارتش در اقتصاد چین پیدا کرده است؟» پاسخ را ساخت «تولید محور» اقتصاد چین و تکیه دولت بر این ساخت و این امر که تا این زمان، اقتصاد چین کارش پیشخور کردن نیست و بیرون از آن بخش از اقتصاد که در دست دولت و ارتش است، بخش خصوصی نیرومندی پدید آمده است که از منزلت حقوقی و امنیت برخوردار است و مهم‌تر از همه، تفاوت اندیشه راهنما دولت چین با اندیشه راهنمای رژیم ولایت فقیه می‌دهد. در واقع هر دو اندیشه راهنما بیان قدرت هستند با تمایل به توتالیتاریسم. با این تفاوت که بیان قدرت راهنمای دولت چین از چگونه زیستن و رشد و ساختن آینده مایه و مشروعیت می‌گیرد و بیان قدرت راهنمای رژیم ایران از چگونه مردن مایه می‌گیرد و بنیادگرا و گذشته گرا است. با وجود این، هر دو، ارتش چین و سپاه در فساد اشتراک دارند. با این تفاوت که نقش ارتش در سرکوب و مهار جامعه چینی کمتر از نقش سپاه است. میان این نقش و ایفای نقش اقتصادی در یک اقتصاد تولید محور تضاد وجود دارد.

ادامه اعتراض کارگران فاز 19 عسلویه برای معوقات مزدی

اعتراض صنفی کارگران پیمانکاری فاز 19 عسلویه (جمعه 27 فروردین ماه سال 95) نیز ادامه یافت.

منابع خبری ایلنا در منطقه ویژه عسلویه با اعلام این خبر گفتند: در تجمع امروز کارگران معترض با اجتماع در محوطه اطراف محل کار خود پیگیر معوقات مزدی خود شدند.

این اجتماع صنفی که با حضور حدود 200 کارگر بستانکار برپا شده در ادامه تجمعی است که از بامداد تا ظهر روز گذشته (پنجشنبه 26 فروردین ماه) برگزار شده بود.

کارگران معترض خواستار پرداخت شدن حدود 4 ماه معوقات مزدی معوقه خود توسط پیمانکار پروژه هستند و از قرار معلوم کارفرما به آنها وعده داده که تا نیمه اردیبهشت‌ماه به تعهدات انجام نشده خود عمل خواهد کرد اما کارگران که تاکنون شاهد بدحسابی کارفرما هستند هنوز نسبت به تحقق وعده داده شده مطمئن نیستند.